เจ้าหน้าที่และตำแหน่ง

เจ้าหน้าที่และตำแหน่ง[แก้]

ตัวละคร	วิชา/ตำแหน่ง	ภูมิหลัง
บาธชีดา แบ็บบลิง	อักษรรูนโบราณ	เป็นอาจารย์สอนอักษรรูนโบราณตลอดทั้งเรื่อง ไม่เคยถูกกล่าวถึงในหนังสือหรือปรากฏในภาพยนตร์ แต่โรว์ลิงออกชื่อในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ[1]
คัชเบิร์ต บินส์	ประวัติศาสตร์เวทมนตร์	เป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์เวทมนตร์ตลอดทั้งเรื่อง บินส์มีความโดดเด่นตรงที่เป็นอาจารย์ฮอกวอตส์คนเดียวที่เป็นผี กล่าวกันว่าวันหนึ่งเขางีบหลับบนเก้าอี้ในห้องพักอาจารย์และเสียชีวิตในการหลับครั้งนั้น ต่อมา เขาเพียงแต่ตื่นขึ้นเพื่อสอนชั้นเรียนต่อไปและ "ทิ้งร่างของเขาไว้เบื้องหลัง" บทเรียนของเขาขึ้นชื่อว่าน่าเบื่อ และมีการอ้างว่า สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดที่เคยเกิดขึ้นในชั้นเรียนของเขาคือ "การทะลุเข้ามาผ่านกระดานดำ" ในฐานะผี เขาดูเหมือนไม่ตระหนักถึงการเปลี่ยนจากมีชีวิตเป็นไร้ชีวิตของตน ในเล่มสอง เขาเป็นผู้อธิบายตำนานห้องแห่งความลับเมื่อนักเรียนถาม แต่ในเวอร์ชันภาพยนตร์ มักกอนนากัลเป็นผู้อธิบายแทน เพราะบินส์ไม่ปรากฏในภาพยนตร์ตอนใดเลย เขาจำชื่อนักเรียนผิดเสมอ และมักใจลอยจนเขาประหลาดใจที่พบว่ามีนักเรียนเต็มชั้น
แชริตี้ เบอร์เบจ	มักเกิ้ลศึกษา	อาจารย์วิชามักเกิ้ลศึกษาตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีหกของแฮร์รี่ แต่ปรากฏครั้งแรกในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต เพราะคำสอนของเธอเกี่ยวกับมักเกิ้ลให้ความประทับใจมักเกิ้ลไปในทางที่เป็นที่ชื่นชอบโดยรวม ถึงขนาดเขียนบทบรรณาธิการยกย่องมักเกิลในเดลี่พรอเฟ็ต เธอจึงบาดหมางกับผู้เสพความตาย ผู้มีปรัชญายืนยันความสูงสุดของเลือดบริสุทธิ์ เธอกลายเป็นเชลยของลอร์ดโวลเดอมอร์ในเล่มเจ็ด ซึ่งทรมาน ฆ่าและให้เธอเป็นอาหารแก่นากินี
อะมีคัส แคร์โรว์	มักเกิ้ลศึกษา / รองอาจารย์ใหญ่ / ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด	พี่น้องแคร์โรว์เป็นผู้เสพความตาย ดำรงตำแหน่งรองอาจารย์ใหญ่ฮอกวอตส์เพื่อควบคุมโรงเรียน รักษาการปกครองแห่งความกลัวและเพื่อรับผิดชอบการลงโทษระหว่างที่สเนปเป็นอาจารย์ใหญ่ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต อะเล็กโต แคร์โรว์สอนมักเกิ้ลศึกษา อย่างไรก็ดี แทนที่จะสนับสนุนความสัมพันธ์ที่เพิ่มขึ้นกับมักเกิ้ล นักเรียนถูกสอนอุดมการณ์ที่ว่ามักเกิ้ลไม่ดีไปกว่าสัตว์ อะมีคัส แคร์โรว์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด อย่างไรก็ดี มีบันทึกว่า ไม่มีการป้องกันตัวเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะพวกเขาเปลี่ยนชื่อเป็นศาสตร์มืด ฉะนั้น อะมีคัสจึงสอนคำสาปโทษผิดสถานเดียวแก่นักเรียนบ่อยครั้ง และสนับสนุนอย่างเปิดเผยให้ฝึกคาถาเหล่านี้กับเพื่อนร่วมชั้นที่ถูกกักบริเวณ
อะเล็กโต แคร์โรว์
อัลบัส ดัมเบิลดอร์	อาจารย์ใหญ่ / แปลงร่าง	อาจารย์ใหญ่ฮอกวอตส์ตั้งแต่หลายสิบปีก่อนแฮร์รี่จะเกิดจนถึงปีที่หกของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์เมื่อดัมเบิลดอร์ถูกเซเวอร์รัส สเนปฆ่า ดัมเบิลดอร์เคยเป็นอาจารย์สอนแปลงร่างในสมัยทอม ริดเดิ้ลที่ฮอกวอตส์ และขณะนั้นเป็นอาจารย์ประจำบ้านกริฟฟินดอร์และรองอาจารย์ใหญ่ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ยังเป็นผู้ก่อตั้งภาคีนกฟีนิกซ์
อาร์กัส ฟิลช์	ภารโรง	เป็นภารโรงฮอกวอตส์ตลอดทั้งเรื่อง เป็นสควิป มีแมวตัวหนึ่งชื่อ คุณนายนอร์ริส เขาเกลียดนักเรียนทุกคนและขมขื่นที่ไม่มีเวทมนตร์
ฟีเรนซี	พยากรณ์ศาสตร์	เป็นเซ็นทอร์ เขาเคยอยู่กับฝูงในป่าต้องห้าม ในภาคีนกฟีนิกซ์ หลังซีบิลล์ ทรีลอว์นีย์ถูกโดโลเรส อัมบริดจ์ไล่ออก เขาถูกดัมเบิลดอร์ว่าจ้างให้สอนพยากรณ์ศาสตร์แทนเธอ เซ็นทอร์ตนอื่นเห็นว่าเสียเกียรติและขับเขาออกจากฝูง ในเจ้าชายเลือดผสม ทรีลอว์นีย์กลับมาสอนพยากรณ์ศาสตร์ แต่เนื่องจากสถานการณ์ของฟีเรนซีกับฝูง ดัมเบิลดอร์จึงให้ทั้งคู่สอนพยากรณ์ศาสตร์พร้อมกันกระทั่งฟีเรนซีกลับคืนป่าต้องห้ามหลังการรบที่ฮอกวอตส์
ฟิลิอัส ฟลิตวิก	คาถา	เป็นอาจารย์วิชาคาถาและอาจารย์ประจำบ้านเรเวนคลอตลอดทั้งเรื่อง เขายังถูกแสดงว่าเป็นผู้อำนวยการวงประสานเสียงของโรงเรียนในการดัดแปลงภาพยนตร์นักโทษแห่งอัซคาบัน และ ภาคีนกฟีนิกซ์
วิลเฮลมินา กรับบลี-แพลงก์	การดูแลสัตว์วิเศษ	เป็นอาจารย์ดูแลสัตว์วิเศษ เธอปรากฏครั้งแรกในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี โดยสอนเมื่อแฮกริดไม่สามารถสอนได้ และอีกครั้งในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ เมื่อแฮกริดอยู่ระหว่างทำภารกิจเพื่อภาคีนกฟีนิกซ์
รูเบอัส แฮกริด	การดูแลสัตว์วิเศษ	คนดูแลสัตว์ครึ่งยักษ์ ผู้รักษากุญแจและแผ่นดิน และ นับแต่ปีที่สามของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์ เป็นศาสตราจารย์วิชาการดูแลสัตว์วิเศษ เขามีนิสัยชอบนำสัตว์อันตรายมาสอน ซึ่งเขามองว่าปลอดภัย
โรแลนดา ฮูช	การบิน	เป็นกรรมการควิดดิชตลอดทั้งเรื่อง และอาจารย์สอนบินแก่นักเรียนปีหนึ่ง เธอถูกบรรยายว่ามีผมสีเทาแหลม มีตาสีเหลืองคล้ายเหยี่ยวที่ทะลุทะลวง ซึ่งโดยปกติซ่อนอยู่หลังแว่นตากันลม ความชำนาญของเธอร่วมกับของศาสตราจารย์ฟลิตวิกถูกใช้เพื่อทดสอบไม้กวาดไฟร์โบลต์ของแฮร์รี่ว่ามีมนต์ดำหรือไม่
ซิลวานัส แคตเทิลเบลิน	การดูแลสัตว์วิเศษ	เป็นอาจารย์การดูแลสัตว์วิเศษตั้งแต่อาร์มันโด ดิพพิตเป็นอาจารย์ใหญ่ (คนก่อนดัมเบิลดอร์) สุดท้ายเขาเกษียณเพื่อ "ใช้เวลากับแขนขาที่ยังเหลืออยู่ของเขา" และที่พักของเขาถูกแฮกริดใช้ต่อในนักโทษแห่งอัซคาบัน
กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต	ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด	เป็นอาจารย์ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ (ปีที่สองของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์)
รีมัส ลูปิน	ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด	เป็นอาจารย์ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน (ปีที่สามของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์) เขาเป็นที่รักของนักเรียนส่วนใหญ่ (ยกเว้นนักเรียนบ้านสลิธีริน) ว่าเป็นอาจารย์ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่ดีที่สุดแม้ว่าจะเป็นมนุษย์หมาป่าก็ตาม
มิเนอร์ว่า มักกอนนากัล	แปลงร่าง / รองอาจารย์ใหญ่ / อาจารย์ใหญ่	เป็นอาจารย์แปลงร่างและอาจารย์ประจำบ้านกริฟฟินดอร์ตลอดทั้งเรื่อง เป็นรองอาจารย์ใหญ่ระหว่างหกเล่มแรก เป็นอาจารย์ใหญ่ชั่วคราวเมื่อดัมเบิลดอร์ถูกขับในห้องแห่งความลับ เป็นอาจารย์ใหญ่ชั่วคราวหลังดัมเบิลดอร์เสียชีวิตในเจ้าชายเลือดผสม เป็นอาจารย์ใหญ่หลังการรบที่ฮอกวอตส์กระทั่งก่อนปัจฉิมบทเล็กน้อย
อลาสเตอร์ มู้ดดี้	ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด	เป็นอาจารย์ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี (ปีที่สี่ของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์) เปิดเผยตอนท้ายเล่มว่า บาร์ตี้ เคร้าช์ จูเนียร์ปลอมตัวมา ฉะนั้น จึงเป็นเคร้าช์ที่สอนที่ฮอกวอตส์ในปีนั้น อย่างไรก็ดี กล่าวกันว่าความคิดเห็นและเทคนิคนั้นคล้ายกันระหว่างสองคนนี้
เออร์มา ฟินช์	บรรณารักษ์	เป็นบรรณารักษ์ฮอกวอตส์ตลอดทั้งเรื่อง เธอถูกเปรียบว่าเป็น "นกแร้งที่ได้อาหารไม่พอ" และแสดงความเป็นเจ้าของและปกป้องหนังสือห้องสมุดอย่างมาก
ป็อปปี้ พรอมฟรีย์	นางพยาบาล	เป็นนางพยาบาลที่รับผิดชอบปีกห้องพยาบาลตลอดทั้งเรื่อง
ควิรีนัส ควีเรลล์	ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด	เป็นอาจารย์ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ (ปีแรกของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์) ภายหลังกลายเป็นว่า เขาถูกโวลเดอมอร์ครอบงำและเสียชีวิตในท้ายเล่ม
ออโรร่า ซินิสตร้า	ดาราศาสตร์	เป็นอาจารย์ดาราศาสตร์ตลอดทั้งเรื่อง ซินิสตร้าช่วยเหลือศาสตราจารย์ฟลิตวิกในการเคลื่อนย้ายจัสติน ฟินช์-เฟล็ทลีย์ที่ถูกสาปให้เป็นหินไปยังปีกห้องพยาบาลในห้องแห่งความลับ เธอเข้าร่วมงานเลี้ยงเต้นรำคริสต์มาสในถ้วยอัคนีกับมู้ดดี้ตัวปลอม
ฮอเรซ ซลักฮอร์น	ปรุงยา	เป็นอาจารย์ปรุงยาระหว่างเจ้าชายเลือดผสมกับเครื่องรางยมทูต เป็นอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินในเครื่องรางยมทูต ซลักฮอร์นเคยเป็นอาจารย์ปรุงยาและอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินหลายทศวรรษก่อนแฮร์รี่เกิด รวมถึงสมัยที่ทอม ริดเดิ้ลเรียนอยู่ที่ฮอกวอตส์
เซเวอร์รัส สเนป	ปรุงยา / อาจารย์ใหญ่ / ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด	เป็นอาจารย์ปรุงยาตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีห้าของแฮร์รี่ เป็นอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีหกของแฮร์รี่ เป็นอาจารย์ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม (ปีที่หกของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์) สเนปเป็นอาจารย์ใหญ่ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต โดยได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ ไพอัส ทิกเนสที่ถูกโวลเดอมอร์ควบคุม กระทั่งเขาถูกโวลเดอมอร์ฆ่าในท้ายเล่ม
โพโมน่า สเปราต์	สมุนไพรศาสตร์	เป็นอาจารย์สมุนไพรศาสตร์และอาจารย์ประจำบ้านฮัฟเฟิลพัฟตลอดทั้งเรื่อง ท้ายที่สุด ตำแหน่งของเธอได้รับสืบทอดโดยเนวิลล์ ลองบัตทอม ซึ่งในปัจฉิมบท มีการกล่าวถึงว่าเป็นอาจารย์สมุนไพรศาสตร์
ซีบิลล์ ทรีลอว์นีย์	พยาการณ์ศาสตร์	เป็นอาจารย์พยากรณ์ศาสตร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1980 (ปีที่แฮร์รี่เกิด) กระทั่งภาคีนกฟีนิกซ์ เมื่อเธอถูกอัมบริดจ์ไล่ออก ทรีลอว์นีย์กลับมาทำงานในเจ้าชายเลือดผสมและเครื่องรางยมทูต พร้อมกับฟีเรนซี
โดโลเรส อัมบริดจ์	ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด / อาจารย์ใหญ่	เป็นอาจารย์ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ (ปีที่ห้าของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์) เธอได้รับแต่งตั้งโดยรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์เพื่อจัดการกับข่าวลือเกี่ยวกับการคืนชีพของโวลเดอมอร์ที่แพร่มาจากโรงเรียนเมื่อหน้าร้อนที่แล้ว อัมบริดจ์เป็นเจ้าพนักงานสอบส่วนใหญ่คนแรกและคนเดียวของฮอกวอตส์ และกระทั่งแต่งตั้งตนเองเป็นอาจารย์ใหญ่ แม้จะไม่สามารถเข้าห้องทำงานของดัมเบิลดอร์ได้ก็ตาม
เซ็ปติมา เวกเตอร์	ตัวเลขมหัศจรรย์	เป็นอาจารย์ตัวเลขมหัศจรรย์ตลอดทั้งเรื่อง เป็นที่รู้กันว่าให้การบ้านปริมาณมากแก่นักเรียน

เครื่องรางยมทูต

เครื่องรางยมทูต[แก้]

สัญลักษณ์เครื่องหมายของเครื่องรางยมทูต

เครื่องรางยมทูต (อังกฤษ: Deathly Hallows) เป็นของวิเศษในหนังสือนิทานของบีเดิลยอดกวี และเป็นกุญแจสำคัญในการไขเรื่องราวทั้งหมดในแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต เชื่อกันว่า ผู้ครอบครองทั้งหมดจะกลายเป็น "นายแห่งความตาย" หรือ "นายแห่งยมทูต" มี 3 สิ่ง ได้แก่ ผ้าคลุมล่องหน หินชุบวิญญาณ และไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์

ผ้าคลุมล่องหน[แก้]

เดิมเป็นของ อิกโนตัส เพฟเวอเรลล์ น้องคนสุดท้องของตระกูลเพฟเวอเรลล์ และถูกส่งไปเรื่อย ๆ แบบรุ่นต่อรุ่น จนถึงเจมส์ พอตเตอร์ ระหว่างนั้นก่อนวันที่เจมส์และลิลี่ พอตเตอร์ถูกสังหาร อัลบัส ดัมเบิลดอร์ได้ขอยืมผ้าคลุมล่องหนไปตรวจสอบ และเมื่อแฮร์รี่เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์ ดัมเบิลดอร์จึงคืนผ้าคลุมล่องหนให้ ผ้าคลุมล่องหนอันนี้ไม่เหมือนผ้าคลุมล่องหนทั่วไปตรงที่มันสามารถทำให้ผู้ใช้สามารถล่องหนได้อย่างแท้จริง ไม่มีวันเสื่อมสภาพหรือฉีกขาด และไม่มีคาถาใดใช้กับผ้านี้ได้ผล (อ้างอิงจากเล่ม7ตอนที่พวกแฮร์รี่ลักลอบเข้าไปในหมู่บ้านฮอกส์มี้ดแล้วคนพยายามจะใช้คาถาเรียกของกับผ้าคลุมแต่มันไม่ได้ผล)

หินชุบวิญญาณ[แก้]

เดิมเป็นของแคดมัส เพฟเวอเรลล์ พี่คนรอง ที่ปรารถนาจะนำหญิงที่เขารักกลับคืนมาจากความตาย แต่เมื่อเขาได้นำหญิงคนนั้นกลับมาจากความตาย หญิงคนนั้นอยู่กับเขาในรูปแบบของวิญญาณ เขาจึงเสียใจและตรอมใจตายในที่สุด หินชุบวิญญาณถูกตกทอดมาสู่มาโวโล่ ก๊อนท์ ในลักษณะของแหวนประจำตระกูลก๊อนท์ โดยไม่รู้ว่ามันคือหินชุบวิญญาณ และก็ได้กลายเป็นฮอร์ครัก์ชิ้นหนึ่งของโวลเดอมอร์ หลังจากนั้นดัมเบิลดอร์ค้นหาและทำลายฮอร์ครักซ์ ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ดับเบิลดอร์ส่งหินชุบวิญญาณให้แฮร์รี่ พอตเตอร์โดยใส่ในลูกสนิทสีทอง เมื่อแฮร์รี่จะเข้าไปในป่าต้องห้ามเพื่อพบโวลเดอมอร์ ก่อนจะพบเขาได้เปิดลูกสนิทสีทองให้หินชุบวิญญาณปรากฏขึ้นและได้หมุนมัน 3 รอบ และร่างวิญญาณของลิลลี่ เจมส์ ซีเรียส และรีมัสก็ปรากฏตัว แฮร์รี่ไม่ต้องการมันอีกจึงทิ้งมันไว้ในป่าต้องห้าม และหายสาบสูญไป

ไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์[แก้]

เจ้าของคนแรก คือ แอนตีโอก เพฟเวอเรลล์ ขณะที่เขาเมาเหล้าองุ่นอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งก็ถูกฆ่าตาย แล้วไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ก็เปลี่ยนเจ้าของมาเรื่อย ๆ ผ่านการฆ่า หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์จนมาอยู่กับเกรโกโรวิตช์ช่างทำไม้กายสิทธิ์ แล้วก็ถูกกรินเดลวัลด์ขโมยไป กรินเดอร์วัลด์ใช้ไม้กายสิทธิ์ทำเรื่องเลวร้าย จนดัมเบิลดอร์ตระหนักว่าเขาเป็นคนเดียวที่สามารถสยบกรินเดลวัลด์ได้ ดัมเบิลดอร์จึงจัดการกับกรินเดอร์วัลด์และยึดไม้กายสิทธิ์มาครอบครอง

ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต โวลเดอมอร์ต้องการเป็นเจ้าของไม้กายสิทธิ์ จึงไปที่หลุมศพของดัมเบิลดอร์และยึดไม้กายสิทธิ์มาแต่ก็ไม่สามารถใช้มันได้เท่าที่ควร โวลเดอมอร์จึงเข้าใจว่าสเนปเป็นเจ้าของไม้เพราะสเนปเป็นคนฆ่าดัมเบิลดอร์ จึงเรียกมาสังหารทิ้ง แต่ความจริง เดรโก มัลฟอยเป็นเจ้าของไม้กายสิทธิ์เพราะเสกคาถาปลดอาวุธใส่ดัมเบิลดอร์ในคืนที่เขาเสียชีวิต และแฮร์รี่เป็นผู้ปลดอาวุธเดรโก มัลฟอย แฮร์รี่จึงเป็นเจ้าของไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ โวลเดอมอร์ตายเพราะถูกคำสาปพิฆาตที่เสกโดยไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์เพื่อฆ่าแฮร์รี่สะท้อนกลับ(ไม้กายสิทธิ์จะไม่ทำร้ายเจ้านายตัวเอง) หลังสงครามยุติ แฮร์รี่ตัดสินใจใช้ไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ซ่อมไม้กายสิทธิ์เก่าของตัวเองและนำไม้เอลเดอร์ไปคืนที่หลุมศพของดัมเบิลดอร์ และปกปิดเป็นความลับเพราะเชื่อว่าถ้าไม่มีใครมาแย่งไม้ไปจากแฮร์รี่อีก ไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ก็จะหมดพลังไปหลังจากที่เขาตายตามธรรมชาติ

สัญลักษณ์[แก้]

สัญลักษณ์ของเครื่องรางยมทูตคือรูปสามเหลี่ยม มีเส้นตรงทับวงกลม ซึ่งทั้งสามสัญลักษณ์สามารถตีความหมายออกมาได้ ซึ่งทั้งสามสิ่งหมายถึงเครื่องรางยมทูตทั้งสามนั่นเอง โดยทั้งสามสัญลักษณ์จะตีความหมายได้เป็นเครื่องรางยมทูตสามชิ้นด้วยกันนั่น คือ

• สัญลักษณ์สามเหลี่ยม แทน ผ้าคลุมล่องหน
• สัญลักษณ์วงกลม แทน หินชุบวิญญาณ
• สัญลักษณ์ขีดตรงกลาง คือ ไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์

ด้วย ความเข้าใจผิดของสัญลักษณ์ของเครื่องรางยมทูต ใครต่อใครหลายคนต่างพากันคิดว่า เป็นสัญลักษณ์ของพ่อมดศาสตร์มืดผู้เคยโด่งดัง ในนามกรินเดลวัลด์ แท้ที่จริงแล้วเขาคือหนึ่งในผู้เชื่อในนิทานสามพี่น้อง นิทานของบีเดิลยอดกวี และออกติดตามมัน

ฮอร์ครักซ์

ฮอร์ครักซ์[แก้]

ฮอร์ครักซ์ (อังกฤษ: Horcrux) เป็นหนึ่งในวัตถุเวทมนตร์ในวรรณกรรมเยาวชนชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ โดย เจ. เค. โรวลิ่ง หนึ่งในวัตถุศาสตร์มืดที่ถูกสร้างมาเพื่อรักษาความเป็นอมตะของเจ้าของไว้ ^[1] แนวคิดของฮอร์ครักซ์ ปรากฏครั้งแรกในตอน แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสม และการแสวงหาและทำลายฮอร์ครักซ์ของโวลเดอมอร์ก็เป็นประเด็นหลักของเนื้อเรื่องในสองเล่มสุดท้ายของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้แก่ แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสมและแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต

การสร้าง[แก้]

ผู้ที่สร้างฮอร์ครักซ์ขึ้นมาหนึ่งชิ้น จำต้องแลกมาด้วยวิญญาณบางส่วนของตนเอง หรืออื่นๆเพื่อเป็นภาชนะในการสร้างโดยการทำลายล้างชีวิตของใครคนใดคนหนึ่ง ซึ่ง "การทำความชั่วอย่างร้ายกาจ จะฉีกวิญญาณออกเป็นส่วน ๆ" หลังจากทำฆาตกรรมแล้ว วิญญาณส่วนที่หลุดออกมาก็จะถูกห่อหุ้มด้วยเวทมนตร์แล้วกักเก็บเอาไว้ในวัตถุใดวัตถุหนึ่ง ซึ่งจะกลายเป็นฮอร์ครักซ์

ที่อยู่อาศัยของชิ้นส่วน วิญญาณนั้น สามารถสร้างขึ้นได้ในทุกสถานะ ไม่ว่าจะเป็น สิ่งที่มีชีวิต หรือไม่มีชีวิตก็ได้ ทั้งนี้ที่อยู่ของวิญญาณนี้ จะถูกเรียกในชื่อ "ฮอร์ครักซ์" ทั้งสิ้น แต่พ่อมดไม่นิยมที่จะเลือกสิ่งมีชีวิตมาสร้างเป็นฮอร์ครักซ์ เนื่องจากว่ามันเป็นวัตถุที่เคลื่อนไหวได้ และสามารถคิดด้วยตนเองได้ จำนวนฮอร์ครักซ์ที่พ่อมดคนหนึ่งสามารถสร้างได้นั้นไม่มีจำนวนจำกัด แต่จากการแบ่งวิญญาณออกเป็นส่วนที่เล็กลงเรื่อยๆ ผู้ใช้ก็จะสูญเสียความเป็นมนุษย์ตามธรรมชาติ และวิญญาณก็จะไม่มีความเสถียรอย่างยิ่ง

ภายใต้เงื่อนไขที่มีความ พิเศษอย่างมาก ส่วนหนึ่งของวิญญาณอาจสามารถถูกกักเก็บเอาไว้ในวัตถุ โดยนอกเหนือจากเจตนาหรือความรู้ของผู้สร้าง ขณะที่วัตถุนั้นจะส่งผลให้ผู้สร้างเป็นอมตะเช่นเดียวกับฮอร์ครักซ์ทั่วไป เพียงแต่ว่าวัตถุนั้นจะไม่ถูกเรียกว่า "วัตถุมืด"^[2] เช่น เมื่อโวลเดอมอร์สังหารแฮร์รี่ไม่สำเร็จจาก การใช้คำสาปพิฆาต ร่างของโวลเดอมอร์ถูกทำลายหลังจากนั้น และบางส่วนของวิญญาณก็ถูกฝังอยู่ในร่างของแฮร์รี่

การทำลาย[แก้]

ฮอร์ครักซ์ ถือว่าเป็นวัตถุที่ถูกทำลายได้ยากยิ่ง พวกมันไม่สามารถถูกทำลายได้โดยวิธีการทั่วไป อย่างเช่น การทุบ การทำแตก หรือการเผา ในการทำลายฮอร์ครักซ์ มันจะต้องได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจนกระทั่งไม่สามารถซ่อมแซมด้วยเวทมนตร์ได้อีก และส่วนของวิญญาณที่ถูกกักเก็บไว้ก็จะถูกทำลายตามไปด้วย นอกจากนั้น ฮอร์ครักซ์ยังสามารถมีผลลบล้างทางเวทมนตร์ได้ เมื่อผู้สร้างรู้สึกสำนึกผิดต่อการก่อฆาตกรรมของตนที่สร้างฮอร์ครักซ์ขึ้นมา แต่กระบวนการดังกล่าวก็อาจสร้างความเจ็บปวดให้กับผู้สร้างจนอาจเสียชีวิต ได้ทีเดียว สิ่งที่ทำลายฮอร์ครักซ์ได้คือ เพลิงปีศาจ พิษบาซิลิสก์ ในที่นี้ แฮร์รี่ได้ใช้ดาบของก็อดดริก กริฟฟินดอร์ เป็นตัวทำลาย เพราะดาบสามารถดูดซึมพิษของบาซิลิสก์ไว้ หลังจากที่แฮรืรี่ได้ใช้ดาบฆ่าบาซิลิสก์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับห้องแห่งความลับ

ฮอร์ครักซ์ของโวลเดอมอร์[แก้]

ด้วยความทะนง โวลเดอมอร์ สร้าง ฮอร์ครักซ์ ถึง 7 ชิ้น (รวมกับแฮร์รี่ ที่ไม่ตั้งใจสร้าง) เกือบทั้งหมดสร้างขึ้นเมื่อยังเป็น ทอม ริดเดิ้ล ส่วนใหญ่สร้างจากวัตถุมีค่าทางประวัติศาสตร์ของพ่อมดแม่มด เพื่อเน้นย้ำความสูงส่งของตน

ลำดับฮอร์ครักซ์ของโวลเดอมอร์ ได้แก่ สมุดบันทึกของทอม ริดเดิ้ล, แหวนตระกูลเพฟเวอร์เรล(หินชุบวิญญาณ), ล็อกเกตสลิธีริน, ถ้วยของฮัฟเฟิลพัฟ, รัดเกล้าของเรเวนคลอ, แฮร์รี่ พอตเตอร์ (โดยมิได้ตั้งใจ) และงูนากินี

การรับเข้าศึกษาในรร.ฮอกวอตส์

การรับเข้าศึกษา[แก้]

ฉากภายพนตร์ของห้องโถงใหญ่ ฮอกวอตส์ ที่วอร์เนอร์บราเธอส์สตูดิโอส์ ลีเวสเดน สหราชอาณาจักร

การรับเข้าศึกษาที่ฮอกวอตส์นั้น เด็กที่แสดงความสามารถทางเวทมนตร์จะถูกรับเข้าศึกษาโดยอัตโนมัติ และสควิปไม่สามารถเข้าศึกษาในโรงเรียนได้ (แต่จะสามารถทำงานได้ในบทบาทอื่น เช่น อาร์กัส ฟิลช์) ปากกาขนนกเวทมนตร์ที่ฮอกวอตส์ตรวจจับการเกิดของเด็กที่มีเวทมนตร์และเขียนชื่อของพวกเขาในหนังสือกระดาษหนังเล่มใหญ่ แต่ไม่มีการสอบเข้า เพราะ "คุณจะมีเวทมนตร์หรือไม่ก็ไม่มีเวทมนตร์" ทุกปี อาจารย์จะตรวจสอบหนังสือเล่มนี้และส่งจดหมายไปยังเด็กเมื่ออายุย่างสิบเอ็ดปี การตอบรับหรือการปฏิเสธการเข้าเรียนที่ฮอกวอตส์ต้องส่งภายในวันที่ 31 กรกฎาคมของปีนั้นๆ นอกจากนี้ในจดหมายยังมีรายการอุปกรณ์ เช่น หนังสือคาถา เครื่องแบบและสิ่งอื่นที่นักเรียนจำเป็นต้องมี ว่าที่นักเรียนถูกคาดหวังให้ซื้อสิ่งของจำเป็นทั้งหมด ซึ่งโดยปกติจะสามารถซื้อได้จากร้านค้าในตรอกไดแอกอน ถนนซึ่งถูกพรางไว้ใกล้กับถนนชาริงครอสในกรุงลอนดอนซึ่งสามารถพบได้หลังร้านหม้อใหญ่รั่ว อันเป็นผับพ่อมด นักเรียนที่ไม่มีเงินซื้อสิ่งของสามารถได้รับความช่วยเหลือทางการเงินจากโรงเรียน ดังเช่นที่เกิดกับเด็กกำพร้า ทอม ริดเดิ้ล

จดหมายถึงแม่มดพ่อมดที่เกิดจากมักเกิ้ล ผู้อาจไม่ทราบถึงพลังของตน และไม่คุ้นเคยกับโลกพ่อมดที่พรางอยู่ ถูกส่งเป็นการส่วนบุคคลโดยสมาชิกบุคลากรฮอกวอตส์ ผู้จะอธิบายแก่บิดามารดาหรือผู้ปกครองเกี่ยวกับสังคมเวทมนตร์ และรับประกันเกี่ยวกับข่าวนี้ พวกเขายังช่วยครอบครัวในการซื้อสิ่งของและการเข้าถึงตรอกไดแอกอน

นักเรียนแต่ละคนได้รับอนุญาตให้นำแมว คางคก หนูหรือนกเค้าแมวติดตัวมาด้วย นักเรียนปีหนึ่งจะได้รับรายการอุปกรณ์จำเป็น ซึ่งรวมถึงไม้กายสิทธิ์ หนังสือแต่ละวิชา หม่อใหญ่ตะกั่วมาตรฐานขนาด 2 ชุดตาชั่งทองเหลือง ขวดแก้วหรือคริสตัล เครื่องปรุงยาพื้นฐาน (สำหรับวิชาปรุงยา) และกล้องโทรทรรศน์ (สำหรับวิชาดาราศาสตร์) เครื่องแบบฮอกวอตส์ประกอบด้วย เสื้อคลุมปฏิบัติการเรียบสีดำ หมวกเรียบสีดำ ถุงมือป้องกัน เสื้อคลุมฤดูหนาวสีดำกับตะขอสีเงิน เครื่องแบบทั้งหมดจะต้องติดป้ายชื่อ นักเรียนปีหนึ่งไม่ได้รับอนุญาตให้มีไม้กวาดเป็นของตน แม้จะมีข้อยกเว้นสำหรับแฮร์รี่ในปีหนึ่ง หลังจากที่เขาแสดงความสามารถอันยอดเยี่ยมในฐานะซีกเกอร์ในควิดดิช

แต่ละปีการศึกษา คั่นด้วยวันหยุดประมาณสองเดือนในฤดูร้อน และแต่ละปีถูกแบ่งเป็นสามเทอมด้วยวันหยุดในช่วงคริสต์มาสและอีสเตอร์

โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์

โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ (อังกฤษ: Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry) ย่อเป็น ฮอกวอตส์เป็นโรงเรียนสอนเวทมนตร์สมมติของประเทศอังกฤษซึ่งเปิดสอนนักเรียนอายุระหว่างสิบเอ็ดถึงสิบแปดปี และเป็นฉากท้องเรื่องหลักในชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ของ เจ. เค. โรว์ลิง หกเล่มแรก^[1][2]

โรว์ลิงแนะว่าเธออาจได้ชื่อมาโดยไม่ตั้งใจจากต้นฮอกวอร์ต (Croton capitatus) ซึ่งเธอเห็นที่คิวการ์เดนส์ก่อนเขียนแฮร์รี่ พอตเตอร์^[3][4] แม้ว่าชื่อ "เดอะฮอกวอตส์" และ "ฮอกก์วอตส์" จะปรากฏในหนังสือ How To Be Topp by Geoffrey Willans ของไนเจล โมส์เวิร์ธเมื่อปี 2497 แล้ว^[5][6]

โรงเรียนฮอกวอตส์ได้รับคะแนนเสียงเป็นสถานศึกษาที่ดีที่สุดของสกอตแลนด์อันดับที่ 36 ในการจัดอันดับออนไลน์เมื่อปี 2551 เอาชนะโรงเรียนลอเรตโตของเอดินบะระ ซึ่งผู้อำนวยการการจัดอันดับเครือข่ายโรงเรียนอิสระ โรงเรียนฮอกวอตส์ถูกเพิ่มเข้าไปในรายการโรงเรียน "เพื่อความสนุก"^[7]